چگونگی برقراری ارتباط در محیط کار

چگونگی برقراری ارتباط در محیط کار

چگونگی برقراری ارتباط در محیط کار ، ما هر روز به گونه ای مختلف با یکدیگر در ارتباطیم تا اندیشه ها، احساسات و تمایلات را با یکدیگر قسمت کنیم. می توانید صرفاً با اشخاص محیط پیرامون مان در ارتباط باشیم. و یا از طریق تلفن و سایر امکانات از راه دور با افراد در تماس باشیم، مقاله ای از رویدادان.چگونگی برقراری ارتباط در محیط کار ، در واقع ارتباطات ما ممکن است طولانی و یا کوتاه مدت باشد؛ می تواند صرفاً عاطفی و در تماس با اعضای خانواده، دوستان و آشنایان دور و نزدیک بوده و یا کاملاً حرفه ای و در تعامل با همکاران، روسا، مشتریان و غیره باشد.

شما با بعضی افراد از سر عشق و علاقه و احترام و یا ضرورت ارتباط برقرار می کنید. و در تماس با برخی دیگر نقش و یا مسئولیت خاصی به عهده دارید. شاید هم بدون قرارداد و یا تماس حضوری، با فردی ارتباطات کاری گسترده داشته باشید.

چگونگی روابط افراد با یکدیگر به شدت ناشی از محیطی است که در آن حضور دارند. شما با خانواده و دوستانتان ارتباط شخصی برقرار می کنید و اوقات فراغت پایان هفته را به آنان اختصاص می دهید. دوستان دوران کودکی و همکلاسی های دوره ی دبیرستان و دانشکده نیز در این طیف قرار می گیرند.

خلق و خو ارزش های شما با این افراد بر هم منطبق و یا دست کم به هم نزدیک است. با گروه دیگری از افراد صرفاً در محیط کار در ارتباطید از جمله همکاران، آشنایان کاری، مشاوران تجاری، حسابداران و وکلای دعاوی، اغلب از طریق آدرس ایمیل محل کارتان با این کسان تماس می گیری

و هرگز با ادرس ایمیل خصوصی گوگل و یا یاهوی خود با انان مکاتبه نمی کنید. علایق کاری و اهداف حرفه ای مشترک، شما را به هم پیوسن می دهد.

ممکن است به صورت آنلاین و از طریق سایت لینکدین با همکاران سابق و یا آشنایان کاری مورد اعتمادتون در ارتباط باشید. و انان را برای همکاری در یک پروژه به دیگران معرفی کنید. و یا تجربیات و مهارت های حرفه ای تان را به طور مفصل با انان در میان گذارید.

به طور کلی شما از طریق، فضای کاری و یا محیط شخصی، با افراد در ارتباط و تعامل هستید. آداب و معاشرت و توقعات شما در این دو فضا به طور کامل تفاوت دارد.

در محیط کار انتظار ندارید که همکارتان درباره ی رویدادهای تلخ زندگی زناشویی اش با شما، حرف بزند. همچنین رفتن به کنار دریا در پایان هفته با همکارتان و ماسه بازی با بچه های او در ساحل چندان برایتان دلچسب نیست.

دلیل عمده ی جدا بودن ارتباطات حرفه ای و شخصی آن است که توقعات و اعهدات در این دو فضا با یکدیگر در تضاد و تقابل است. فرض کنید یکی از دوستان شما که بر حسب تصادف همکارتان نیز هست در طرحی که به اتفاق بر روی آن کار می کنید. مرتکب خطایی فاحش شده و خسارت زیادی را به شرکت تحمیل کند.

اگر لب از سخن فرو بسته و بر روی خرابکاریش سرپوش گذارد. احتمالاٌ دچار عذاب وجدان شده و به این پروژه و افراد دخیل در آن آسیب می رساند. و اگر این موضوع را رک و پوست کنده با مقامات ذیربط در میان گذارد دوست شما این کار را به حساب بی مهری تان گذاشته و از شما رنجش به دل می گیرد.

همچنین ممکن است یکی از دوستانتان مایل باشد در شرکتی که شما با دست اندرکاران آن آشنا هستید استخدام شود. و از شما تقاضا کند که با آنان تماس گرفته و سفارش او را بکنید. در صورتی که به گمان شما او ابداٌ برای تصدی آن شغل مناسب نیست.

در چنین شرایطی نیز اگر دست رد به سینه ی او بزنید ممکن است دوستی و صمیمیت تان اسیب ببیند. به مسئولیت های کاری تان متعهدید. و از سوی دیگر به خاطر ارزش های عاطفی تان مایل نیستید دل دوستان تان را بشکنید.با وجود این ضرورت دارد که برای دوستی و صمیمیت تان محدودیت هایی را در نطر بگیرید.

به هر حال فضای تماس و یا ارتباط در چگونگی آداب معاشرت و توقعات بین دو طرف نقش عمده و اساسی دارد. تردیدی نیست که نحوه ی رفتار شما با همکارتان در یک رستوران و محل کارتان یکسان نیست. و این که بسیار یک دل و صمیمی باشید.

نتیجه گیری:

در چگونگی برقراری ارتباط در محیط کار بعضی از ارتباطات موثر در قلمرو کسب و تجارت است. طبعاً روابط شخصی هم می تواند جزیی از این طیف به شما آید.

نویسنده: تیم تولید محتوای رویدادان

, , ,
Share:

نظرات

۲ نظرات

ارسال یک پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *